کود آهن برای گیاهان: مزایا، معایب، نحوه مصرف و عوارض کمبود یا مصرف زیاد آهن

کود آهن به تأمین عنصر ریزمغذی «آهن (Fe)» برای گیاهان می‌پردازد، که یکی از عوامل ضروری برای تولید کلروفیل، فتوسنتز، واکنش‌های آنزیمی و سلامت عمومی گیاه است. وقتی خاک آهن کافی نداشته باشد یا آهن موجود در خاک در دسترس گیاه نباشد، گیاه دچار علائم کمبود خواهد شد.

علائم رایج کمبود آهن شامل: زرد شدن برگ‌های جوان (خصوصاً بین رگبرگ‌ها) در حالی که رگبرگ‌ها سبز باقی می‌مانند (به این حالت «کلروز بین‌رگبرگی» گفته می‌شود)، رشد کند گیاه، برگ‌های کوچک‌تر و کاهش عملکرد.

چند عامل مهم عبارت‌اند از:

pH بالا (خاک قلیایی) که آهن‌ها را تبدیل به فرم نامحلول می‌کند

خاک‌های دارای کربنات زیاد، شوری یا زهکشی بد که جذب آهن را کاهش می‌دهند. 

حضور زیاد عناصر دیگر که رقابت می‌کنند یا جذب آهن را کاهش می‌دهند (مثل فسفر زیاد، روی زیاد)

• کود آهن به شکل‌های مختلف عرضه می‌شود:
• آهن سولفات (FeSO₄): شکل ارزان‌تر، در خاک‌های اسیدی‌تر مفیدتر است. 
• آهن چلاته (Chelated iron): مثل فرم‌های EDTA, EDDHA, DTPA که پایداری بیشتری دارند، به ویژه در خاک‌های قلیایی یا شرایط سخت.
• محلول‌های پاششی برگ (foliar spray): وقتی جذب از خاک با مشکل مواجه است، کوددهی از طریق برگ گزینه خوبی است.